Mariusz Urbanek, Romans biurkowy, czyli 99 dni z życia korporacji

Akcja „Romansu biurkowego...” toczy się w ciągu jednego roku w oddziale istniejącego w wirtualnej rzeczywistości banku, do złudzenia przypominającego biuro z historyjek Scotta Adamsa o Dilbercie, w którym pracę znalazł dorosły już Mikołajek z opowieści Sempé i Goscinnego.

Teksty publikowane były przez pięć lat w intranecie Banku Zachodniego WBK. Kiedy wiosną 2009 roku kryzys spowodował, że przestały się ukazywać, jedna z pracownic banku wysłała autorowi e-mail: : No, niestety, tego się właśnie obawiałam, że po kawie, herbacie, wodzie z dystrybutora, dofinansowanym kursie języka angielskiego itd... obetną także Pana felietony. Wielka szkoda. (...) bo dla mnie jest to większa strata niż kawa, herbata, itd.”

Mariusz Urbanek jest autorem kilkunastu książek, m.in. biografii generała Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego („Szwoleżer na Pegazie”), Stefana Kisielewskiego („Kisiel”) Juliana Tuwima („Tuwim”), klanu Kisielewskich („Kisielewscy. Jan August, Zygmunt, Stefan i Wacek”) Leopolda Tyrmanda („Zły Tyrmand), Jerzego Waldorffa („Ostatni baron Peerelu”) oraz zbiorów felietonów: „Przecieki niekontrolowane” i „Masz to jak w banku”. Obecnie pracuje nad biografią Władysława Broniewskiego („Broniewski. Polak-katolik-alkoholik”).

"Informacja o wynikach eksperymentu, który przeprowadzili w Wielkiej Brytanii uczeni z Londoner King’s College, wstrząsnęła nami.

Angielscy uczeni polecili dwóm grupom pracowników wielkiej korporacji wykonywanie w ciągu dnia dokładnie takich samych zadań. Ale członkowie pierwszej grupy dostali przed rozpoczęciem pracy do wypalenia po skręcie marihuany, a członkowie drugiej byli przez cały dzień atakowani telefonami, e-mailami i służbowymi sms-ami. Na koniec dnia okazało się, że będący „na haju” palacze trawy wypełnili powierzone im zadania znacznie lepiej i szybciej niż ofiary komunikacyjnego piekła w biurze.

- To straszne – pani Zofia z działu klientów instytucjonalnych wydawała się naprawdę poważnie przestraszona. – Myślą państwo, że każą nam palić marihuanę, żebyśmy zaczęli lepiej pracować?

- Nie, przecież narkotyki są w naszym kraju zabronione – pan Julian z działu analiz strategicznych powiedział to tonem, z którego wynikało, że nie jest w stu procentach przekonany, czy to wystarczający powód, żeby powstrzymać kierownictwo naszego banku przed szybkim zastosowaniem nowej metody podnoszenia wydajności pracy."